สายแบดมินตัน

วิธีปกป้องสายแบดมินตัน:
เก็บแร็กเกตของคุณในที่ที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่รุนแรง ทั้งความร้อนและความเย็นจัดอาจส่งผลต่อความทนทานและอายุการใช้งานของเอ็นแบดมินตันของคุณได้
ความร้อนที่สูงเกินไปอาจทำให้เอ็นแบดมินตันยืดออก ซึ่งจะลดความตึงและทำให้เล่นได้ไม่ดี แม้ว่าอุณหภูมิจะลดลงเหลือเท่ากับอุณหภูมิห้องแล้วก็ตาม แต่เอ็นแบดมินตันก็จะไม่กลับคืนสู่ความตึงเดิมอย่างสมบูรณ์ เนื่องจากโมเลกุลภายในเอ็นได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างถาวรจากอุณหภูมิที่สูงเกินไป ดังนั้น หากคุณอาศัยอยู่ในสถานที่ที่มีอากาศร้อนเป็นพิเศษ ควรหลีกเลี่ยงการเก็บแร็กเกตไว้ในท้ายรถ เนื่องจากในวันที่แดดจัดและไม่มีการถ่ายเทอากาศ อุณหภูมิภายในรถอาจร้อนกว่าภายนอกถึง 40-60ºF นอกจากนี้ ควรหลีกเลี่ยงการเก็บแร็กเกตไว้ใกล้เครื่องทำความร้อนหรือช่องระบายอากาศในบ้าน
อากาศหนาวจัดอาจทำให้เอ็นแบดมินตันแข็งและเปราะบาง ทำให้ขาดได้ง่ายขึ้น หากคุณต้องเดินทางไปเล่นแบดมินตันจากสถานที่ที่มีอากาศเย็น ความอดทนสักนิดอาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของคุณในการป้องกันไม่ให้เอ็นแบดมินตันของคุณเสียหายจากความเปราะบางของเอ็น ใช้เวลาให้เอ็นแบดมินตันละลายและอุ่นขึ้นในสนามแบดมินตันแทนที่จะเล่นโดยตรงบนสนาม ในแง่ของการจัดเก็บ หากคุณอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีอากาศหนาวเย็นเป็นพิเศษ ให้หลีกเลี่ยงการเก็บแร็กเกตของคุณในท้ายรถและอย่าทิ้งไว้บนพื้นในโรงรถหรือห้องใต้ดิน เนื่องจากสถานที่เหล่านี้มักจะเย็นกว่าส่วนอื่นในบ้านของคุณ

เก็บสายแบดมินตันให้ห่างจากของมีคมหรือของแข็ง ผู้เล่นแบดมินตันมักจะเก็บอุปกรณ์แบดมินตันไว้ในกล่องแยกต่างหาก เช่น กระเป๋าแบดมินตันหรือเป้สะพายหลัง ความเสี่ยงที่สายแบดมินตันจะขาดมากที่สุดคือการเสียดสีกับของมีคมหรือของแข็ง เช่น กุญแจ หรือแม้แต่โทรศัพท์มือถือ วิธีแก้ปัญหาง่ายๆ คือแยกแร็กเกตของคุณออกจากสิ่งของส่วนตัวและอุปกรณ์อื่นๆ โดยจัดช่องในกระเป๋าแบดมินตันของคุณให้แยกแร็กเกตออกจากกันและวางแร็กเกตแต่ละอันไว้ในกล่องแร็กเกตแยกกัน

ฝึกความสม่ำเสมอในการตีลูก เช่นเดียวกับการปกป้องแร็กเกตของคุณ ความสม่ำเสมอในการตีลูกมีบทบาทสำคัญในการปกป้องสายของคุณ ภายในฐานของสายจะมีบริเวณรูปวงรีที่เหมาะสมซึ่งเรียกว่า "จุดหวาน" ซึ่งผู้เล่นควรเล็งไปที่ ไม่เพียงแต่จะทำให้คุณตีลูกได้ดีที่สุดเท่านั้น แต่ยังเป็นจุดที่ฐานของสายมีความยืดหยุ่นมากที่สุดด้วย ผู้เล่นที่ไม่เข้าใจจังหวะการตีลูกดีนักมีแนวโน้มที่จะตีลูกพลาด ซึ่งมักจะเกิดขึ้นที่ขอบด้านนอกหรือขอบนอกของฐานของสาย ซึ่งอยู่ใกล้กับโครงแร็กเกตมากที่สุด นอกจุดหวาน ฐานของสายจะมีความยืดหยุ่นน้อยลงมากและมีแนวโน้มที่จะขาดมากกว่า เนื่องจากมีพื้นที่และระยะทางน้อยกว่าในการกระจายพลังของลูกขนไก่ให้กระจายทั่วฐานของสายอย่างเท่าเทียมกัน

หลีกเลี่ยงการตีลูกสไลซ์ ลูกสไลซ์เป็นลูกเทคนิคขั้นสูงที่ต้องตัดหรือปัดสายลูกขนไก่ในมุมเฉียง แม้ว่าลูกสไลซ์จะน่าประทับใจและกลายมาเป็นทักษะที่ต้องมีสำหรับผู้เล่น แต่ลูกสไลซ์ก็จะทำให้สายสึกเร็วขึ้น เนื่องจากลูกสไลซ์จะกดสายลูกผ่านการสัมผัส การตัดจะทำให้ชั้นเคลือบด้านนอกของสายสึกกร่อน ทำให้เกิดรอยถลอก และในที่สุดสายก็ขาดทั้งหมด

การดูแลรักษาสายแบดมินตันโดย:
1. ตรวจสอบและเปลี่ยนปลอกยางเป็นประจำ ปลอกยางได้รับการออกแบบให้มีทางให้สายแบดมินตันผ่านเข้าไปได้ เพื่อป้องกันไม่ให้สายสัมผัสกับโครงแร็กเกต ซึ่งจะช่วยป้องกันไม่ให้สายแบดมินตันไปกดทับโครงแร็กเกตจนพังได้ อย่างไรก็ตาม ปลอกยางยังทำหน้าที่ปกป้องสายแบดมินตันอีกด้วย โครงแร็กเกตทำจากวัสดุกราไฟต์แข็งซึ่งยังกดทับสายแบดมินตันอีกด้วย เนื่องจากมีขอบที่คม สายแบดมินตันจึงอาจเริ่มถูกตัดหรือฉีกขาดได้ ส่งผลให้สายแบดมินตันขาดในที่สุด
ตรวจสอบเสมอว่าปลอกร้อยสายสึกหรือไม่ และให้ผู้ร้อยสายเปลี่ยนปลอกร้อยสายใหม่หากจำเป็น แม้ว่าผู้ร้อยสายมืออาชีพส่วนใหญ่จะตรวจสอบปลอกร้อยสายของคุณเมื่อร้อยสายแร็กเกตใหม่ แต่ในฐานะเจ้าของแร็กเกต คุณควรรับผิดชอบในการตรวจสอบความเรียบร้อยเป็นประจำด้วย

2. หยิบลูกขนไก่ขึ้นมาด้วยมือแทนที่จะใช้แร็กเกตตักขึ้น เมื่อลูกขนไก่ตกลงพื้น นักแบดมินตันมักจะตักลูกขนไก่ขึ้นจากพื้นเพื่อเริ่มรอบต่อไป วิธีนี้รวดเร็วและสะดวก และผู้เล่นไม่จำเป็นต้องก้มตัวเพื่อหยิบลูกขนไก่ขึ้นมาด้วยมือ คุณอาจคิดว่าทำไมฉันต้องเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่สะดวกนัก และดูเหมือนว่านักแบดมินตันทุกคนก็ทำเช่นกัน คำตอบคือ การหยิบลูกขนไก่ขึ้นมาจากพื้นในระดับหนึ่งทำให้แร็กเกตของคุณสัมผัสกับพื้น การเคลื่อนไหวซ้ำๆ กันนี้ทำให้ห่วงหรือสายสึกหรอมากขึ้น และอาจหักเร็วขึ้น แร็กเกตแบดมินตันมาตรฐานในปัจจุบันหลายรุ่นปกป้องสายด้านนอกของโครงแร็กเกต แต่ยังมีบางจุดที่สายสัมผัสกับพื้น โดยเฉพาะเมื่อหมุนแร็กเกตในมุมเอียงเพื่อหยิบลูกขนไก่ขึ้นมา